Kriz anında karar verebilmek, her şeyi içeride üretmekten çok kritik bağımlılıkların siyasi tercihi felç etmemesine bağlıdır. Stratejik özerklik; bir aktörün güvenlik, enerji, finansman, teknoloji ve tedarik alanlarında dış ilişkilerini sürdürürken temel karar seçeneklerini kullanabilecek kapasiteyi korumasıdır. Tedarik çeşitliliği, stok ve alternatif kanallar pazarlık alanını genişletebilir; pahalı millîleştirme ise ölçeği küçültüp yeni girdi bağımlılıkları doğurabilir, bu yüzden ölçü ithalatın sıfırlanması değil kesintide hangi işlevin ne kadar sürdüğü ve faturanın kime kaldığıdır.