Uyumluluk katmanı, farklı sürüm, protokol ya da veri biçimlerinin birlikte çalışabilmesi için aradaki farkları çeviren yazılım bölümüdür. Eski istemci yeni hizmete bağlanır, yeni veri eski tüketiciye uygun görünür; görünen sonuç sürekliliktir. Alttaki mekanizma ise alan eşleme, varsayılan değer ekleme, çağrı uyarlama veya eski davranışı taklit etme gibi istisnalardan oluşur.
Sorun katmanın varlığı değil, ömrünün sahipsiz kalmasıdır. Hangi tüketicinin hâlâ ona ihtiyaç duyduğu ölçülmezse geçici köprü kalıcı yola dönüşür; her yeni değişiklik iki davranışı da korumak zorunda kalır. Mimari böylece geçmişi silmez, kira karşılığı depolar.
Küçük doğrulama, çevrilen çağrıları sürüm ve tüketiciye göre kaydetmek, kullanılmayan dalları kontrollü biçimde kapatmak ve kaldırma koşulunu katman eklenirken yazmaktır.