Bir habitat yamasında birey görülmesi, o yamanın nüfusu kendi başına sürdürebildiğini göstermez. Kaynak-yutak dinamiği, bazı yamaların yerel üreme ve hayatta kalma sayesinde dışarıya birey gönderdiği, bazı yamaların ise görünürde dolu olsa bile varlığını göçe borçlu olduğu mekânsal popülasyon düzenidir.
Yutak alanı değersiz ilan etmek de her dolu yamayı başarılı saymak da aceleciliktir: yutak bir geçiş rotası olabilir, koşullar yıllar arasında değişebilir ve yoğunluk kaynak alandan göçü artırabilir. Ayrım için yalnız sayım değil; üreme başarısı, hayatta kalma, giriş-çıkış ve yamaların birkaç dönem boyunca doluluk değişimi birlikte izlenmelidir. Bu yorum, yamalar arası hareket gösterilebildiğinde ve gözlem süresi kötü bir tek mevsime sıkışmadığında güçlenir.