Bir yaklaşım mevcut planı korumanın tutarlılık sağladığını, diğeri her yeni işarette planın yeniden açılması gerektiğini varsayar. Planı sürdürme yanlılığı, koşullar değişip yeniden değerlendirmeyi gerektiren işaretler oluşmasına rağmen başlangıçtaki eylem çizgisini devam ettirme eğilimidir. Her plan devamı yanlılık değildir; ayrım, karar anında erişilebilir aykırı işaretlerin niteliği ve planı güncelleme imkânıyla kurulur.
Zincir genellikle tek bir açık uyarıyla başlamaz. Plan belirli varsayımlarla kurulur; belirsiz işaretler sırayla gelir, her biri mevcut açıklamaya uydurulur, zaman ve yakıt gibi marjlar daralırken alternatifin maliyeti yükselir. Sonuç öğrenildikten sonra bu işaretleri apaçık saymak kolaydır. İnceleme, hangi bilginin ne zaman görüldüğünü, güvenilirliğinin nasıl değerlendirildiğini ve seçenek değiştirmenin o anda hangi yükleri taşıdığını ayırmalıdır.
Savunma, yalnız daha dikkatli ol çağrısı değildir. Önceden belirlenmiş yeniden değerlendirme kapıları, ölçülebilir sapma eşikleri, uygulanabilir alternatif plan, itirazı meşru kılan ekip iletişimi ve plan değişikliği yetkisi birlikte sınanmalıdır. En anlamlı soru bazen planın neden bırakılmadığı değil, bırakmayı mümkün kılacak işaret ve yetkinin gerçekten kurulup kurulmadığıdır.