Bir kapıyı seçince öteki kapanır; oyuncu yalnız koridorda ilerlemez, hikâyenin hangi koridorunun varlık kazanacağına da karışır. Dallanan anlatı, kararların olayların sırasını, erişilen sahneleri, ilişkileri veya sonuçları değiştirerek birden fazla anlatı yolu oluşturduğu yapıdır.
Bence dallanmanın asıl ölçüsü yol haritasındaki çizgi sayısı değil, seçimin sonradan okunabilir bir iz bırakmasıdır. Her seçenek kısa süre sonra aynı sahneye aynı koşullarla bağlanıyorsa direksiyon oyuncudadır ama raylar belediyenindir. Buna karşılık küçük bir diyalog değişikliği bile karakter ilişkisini ve sonraki yorumu gerçekten dönüştürüyorsa dal işlev görür.
Yine de yolların yeniden birleşmesi başlı başına hile değildir; üretim sınırlarını koruyabilir, temayı dağılmaktan kurtarabilir. Dallanma, farklılığın kalıcı olmak zorunda olmadığı fakat sonucunun görünür kaldığı ölçüde anlamlıdır.