Güvenilmez anlatıcı, aktardığı dünyayı eksik, çarpıtılmış ya da kendi kör noktaları içinden kuran anlatıcıdır; metin, onun sözünü doğrudan gerçek kabul etmek yerine ayrıntılar arasındaki çatlakları izleyiciye bırakır. Bu teknik yalnızca yalan söyleyen bir sese dayanmaz: yanılgı, unutkanlık veya kendini aklama da anlatının güvenini sarsabilir. İyi kullanıldığında soru, anlatıcının doğru söyleyip söylemediğinden çok gerçeğin kimin bakışından biçimlendiğine dönüşür.