Arka plan karakteri, anlatı dünyasının kalabalığını inandırıcı kılan fakat olayların merkezine yerleşmeyen figürdür. Bir oyunda aynı kişiyi farklı saatlerde aynı tezgâhta görmek, dekoru hareketlendirmekten fazlasını yapar: mekâna rutin, oyuncuya da kendisinden bağımsız bir hayat duygusu verir. Bu hayatın küçük hedefleri ve çelişkileri görünür olduğunda figür, fon olmaktan çıkar.