Okurun katkısı, anlatının kimin gözünden kurulduğunu fark ederek anlamın dağıtımını görünür kılan okumadır. Bir karakterin hiç konuşmaması yalnızca metindeki boşluk değil, bakışın nasıl örgütlendiğine dair bir işaret olabilir. Böyle bir okuma, sessiz bırakılan kişiye hazır bir hikâye uydurmaz; yokluğu doğal ve tarafsız sanma alışkanlığını bozar.