Görevler birikir, zaman daralır ve operatör açığı daha hızlı çalışarak kapatmaya yönelir. Görev doygunluğu, eşzamanlı taleplerin kişinin veya ekibin bilgiyi güvenle algılama, önceliklendirme ve işleme kapasitesini aşmasıdır. Bu noktadan sonra daha fazla çaba her zaman daha iyi sonuç üretmez; dikkat daralabilir, düşük görünürlüklü işler ertelenebilir ve tamamlandığı sanılan adımlar yeniden denetlenmeyebilir.
Yaygın açıklama, kaçırılan kritik işi dikkatsizliğe bağlamaktır. Oysa olay zincirinde görevlerin hangi sırayla geldiği, hangilerinin kesinti yarattığı, önceliklerin açık olup olmadığı, yardım istemenin maliyeti ve otomasyonun gerçekten yük azaltıp azaltmadığı sınanmalıdır. Doygunluk kişisel bir sabit değil, görev tasarımı ile mevcut kapasite arasındaki ilişkidir.
Savunma yalnız daha dikkatli ol çağrısı değildir. Ertelenebilir işleri ayırmak, açık öncelik kuralları koymak, kesintileri sınırlamak, yük devrini kolaylaştırmak ve kapasite aşıldığında operasyonu güvenli biçimde yavaşlatmak gerekir. Bu yaklaşım, talep artışının zaman çizelgesinde ve iş dağılımında gösterilebildiği ölçüde geçerlidir.