Kurgu ritmi, görüntü ve seslerin kesilme, uzama ve yinelenme biçimleriyle seyircinin hareket, dikkat ve bekleyiş duygusunu düzenleyen anlatı örgüsüdür. Hızlı kesmeler tek başına dinamizm üretmez; gecikmiş bir kesme ya da aynı bakışın ısrarla sürmesi de sahneye ritim verir. Bu yüzden ritim kronometrenin değil, bilginin ve beklentinin montajıdır.