Bir söz biter; kamera konuşanda kalmak yerine onu dinleyenin yüzüne döner. Reaksiyon planı, bir eylem, söz veya olay karşısındaki tepkiyi göstererek sahnenin sonucunu başka bir bedende görünür kılan çekimdir.
Bu plan yalnız oyunculuğun dipnotu değildir. Kimin şaşkınlığına, sessizliğine ya da kaçamak bakışına yer verildiği, olayın hangi anlamla tartılacağını belirler. Yumruğu göstermek hareketi kaydeder; yumruğu gören yüzü göstermek ise hareketin toplumsal hava durumunu çıkarabilir. Kurgu burada nedenin ardından küçük bir jüri koltuğu yerleştirir.
Yine de her cümlenin sonuna yüz ifadesi eklemek sahneyi zenginleştirmez. Tepki önceden bilinen duyguyu yalnız mühürlüyorsa oyuncu, anlatının onay kutusuna dönüşür. Bazen en güçlü reaksiyon planı, beklenen yüzü göstermeyip tepkinin yokluğunu sahnede açık bırakandır.