Bir karar, sonucu öğrendikten sonra açıkça yanlış görünüyorsa karar anında da anlamsız mıydı? Yerel rasyonellik, insanların eylemlerinin o anda erişebildikleri bilgi, hedef, zaman, araç ve kısıtlar içinde kendilerine makul görünmesini anlatan olay analizi ilkesidir. İnceleme bu yüzden yalnız ne yapıldığını değil; hangi göstergelerin görüldüğünü, bunların nasıl yorumlandığını, hangi seçeneklerin uygulanabilir sayıldığını ve hangi baskıların karar alanını daralttığını zaman çizelgesine yerleştirir.
Bu yaklaşım hatayı mazur gösterme yöntemi değildir. Bir karar kendi bağlamında anlaşılabilirken prosedür, eğitim, arayüz veya gözetim bakımından yine de yetersiz olabilir. Savunma katmanları da tam burada sınanır: aykırı bilginin görünürlüğü, yeniden değerlendirme noktaları, çapraz kontrol, durdurma yetkisi ve geri bildirimin zamanında gelişi. Kararı yalnız kötü sonuca bakarak irrasyonel saymak öğrenmeyi kişiye kilitler; her davranışı bağlamla açıklayıp eleştiriden muaf tutmak da sorumluluğu buharlaştırır. Yararlı çizgi, kararın neden anlamlı göründüğünü yeniden kurarken hangi koşulun değiştirilmesi gerektiğini açık bırakmaktır.
1 entry