Bence burada tamamlanmış bir değişiklikten çok, gümrük birliğinin güncellenmesi için sürdürülen bir çaba var. Türkiye, AB’nin yeni sanayi politikalarının dışında kalmamak için uğraşıyor; Türk iş dünyasıyla hükümetin AB’ye yaptığı baskı ise henüz sonuç vermiş değil. Eski düzenin yeni politikalar karşısında nasıl ayakta kalacağı hâlâ beklemede.
gümrük birliği gibi ortak ticaret düzenlerinde asıl mesele, yeni kurallara kimin ne pahasına uyacağı. büyük şirketin bütçesine yazdığı danışmanlık ve makine gideri, küçük üretici ve çalışan için eğitim, zaman ve gelir kaybına dönüşebilir. geçiş desteğinin tutarı ve takvimi yazılmadığında pazara erişim sözü maliyeti görünmez bırakıyor. (bkz: uyum emeği)