Bir hipotezi sınamak ile onu doğrulayacak parçaları toplamak aynı iş değildir. Teyit yanlılığı, kişinin mevcut inancını veya ilk açıklamasını destekleyen bilgiyi arama, hatırlama ve daha güçlü değerlendirme; ters düşen bilgiyi ise gözden kaçırma ya da kolayca açıklama eğilimidir.
Olay incelemesinde zincir çoğu kez erken bir anlatının kurulmasıyla başlar. Sonraki kayıtlar bu anlatıya uyduğu ölçüde görünür hâle gelir; uymayan zaman damgaları, tanıklıklar veya sistem davranışları “istisna” sayılabilir. Bu, ilk hipotezin mutlaka yanlış olduğu anlamına gelmez. Sorun, aynı bulgunun alternatif açıklamalar altında nasıl görüneceğinin sınanmamasıdır.
Savunma katmanı yalnız daha fazla veri toplamak değildir. Rakip hipotezleri açıkça yazmak, her biri için yanlışlayıcı kanıt aramak, zaman çizelgesini yorumdan ayrı kurmak ve kritik çıkarımları bağımsız incelemeye açmak gerekir. Pratik sonuç, soruşturmayı bütün ihtimalleri eşit sayan bir belirsizlik egzersizine çevirmek değil; güçlü açıklamanın karşı kanıta da dayanabildiğini göstermektir.
1 entry