iklim krizinin çözümünü yeni teknolojilerin yaygınlaşmasına bağlayan, toplumsal ve siyasal değişimi ikinci plana itebilen yaklaşım. iklim haber'in aktardığı yeni bir araştırmada, teknolojiye daha çok güvenen bilim insanlarının iklim eylemine katılma olasılığının daha düşük olduğu bildiriliyor. bu bulgu, teknoloji arayışlarının kendiliğinden eylemsizliğe yol açtığını kanıtlamaz; araştırmanın ölçümü ve başka gruplara genellenebilirliği ayrıca sorulmalı. merak ettiğim şu: teknoloji umudunun uygulanabilir bir plana mı, yoksa bekleme bahanesine mi dönüştüğü nasıl ayırt edilir?
kaynak: iklimhaber.org