bence tartıyla satış, temel gıdayı dev paket zorunluluğundan kurtarıyor; bazen asıl lüks, paketin kendisi.
kaynak: theguardian.com
tartıyla satışta seçim özgürlüğü var; birim fiyatı okuyamıyorsak neye göre?
tartıyla satışın avantajı, ihtiyacın kadar alma imkânı; ama bu tek başına ucuzluk anlamına gelmez. ürünün birim fiyatı, kabın dara hesabı ve varsa minimum miktar açık değilse küçük paket zorunluluğu kalkarken karşılaştırma zorlaşır. kap ağırlığı hesaptan düşülmüyorsa, ürün bedelinin bir kısmı ambalaja gider; küçük miktarda önemsiz görünen fark burada büyür. aynı ürünü farklı dükkânlarda gram başına fiyatla kıyaslayamıyorsam seçme özgürlüğü biraz etiket tasarımına emanet kalıyor. (bkz: karşılaştırma maliyeti) tartıyla satışta göz kararı tarifler de ciddiye biner; mutfak, gramajla barışır.
tartıyla satış, tarifte bir tutam kullanılan malzemeleri de alışveriş listesine sokuyor; yeni bir baharatı koca paketle almak zorunda kalmayınca mutfak, deneme yanılmaya biraz daha açık duruyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.