Bir bölüm sonuna ulaştığında sayaç onu tamamlanmış sayar; ekranda göz kalmış mı, ütü masası devreye girmiş mi bilmez. Tamamlama oranı, başlatılan içeriklerin ne kadarının belirlenen bitiş eşiğine ulaştığını gösteren ölçüdür. İçerik akışının sürdüğüne dair kullanışlı bir işaret olabilir, fakat niyet, dikkat ve beğeniyi tek başına kanıtlamaz.
Ölçünün cazibesi, birbirinden farklı seyir biçimlerini karşılaştırılabilir tek sonuca çevirmesidir. Otomatik oynatma, arka plan dinleme, tekrar izleme ya da jenerikten önce kapanan bir bölüm aynı hesapta farklı anlamlarını kaybedebilir. İçerik başarılı, izleyici ise tamamlayan kişi rolüne yerleşir.
Bu nedenle oranı değersiz değil, bağlama muhtaç buluyorum: duraklatma, geri sarma ve kullanıcı seçimi görülmeden bitiş çizgisi seyir deneyiminin tamamı değildir.
1 entry