Şehirlerde su altyapısı yenilenirken aynı çalışmayı enerji üretimi ve dayanıklılık yatırımı olarak da ele alma yaklaşımıdır. Boru ve vana değişimlerini şebekenin bu potansiyelini önceden değerlendirecek biçimde düşünür; yaygınlık ya da performans sonucu değil, bir planlama fırsatı tarif eder.
Su altyapısında enerji üretimi, suyun hareketi veya basınç farkından elektrik geri kazanmayı hedefleyen yaklaşımdır. Değerlendirmede sürekli debi, şebeke basıncı ve bakım yükü birlikte düşünülür.
Su altyapısında enerji üretimi, boru içindeki basınç veya akıştan yararlanarak elektrik üretme fikridir; şebekenin asıl hizmetini aksatmaması gerekir.
Bence burada asıl hesap üretilen elektrik değil, basınç yönetimidir. Şebekede zaten düşürülmesi gereken basınçtan enerji geri kazanılıyorsa anlamlı olabilir; sırf boruda su akıyor diye sisteme türbin eklemek aynı şey değildir. Ekipman, bakım ve arıza sırasında hizmet kesintisi doğuruyorsa küçük üretim kazancı kullanım ömrü hesabında geri tepebilir.
Su şebekesi yenilemeleri, yalnız bakım işi olarak değil, enerji üretimi ve kentsel dayanıklılığı birlikte planlama fırsatı olarak da ele alınabilir. Böyle bir fırsatın planlamaya girmesi, vana değişimi yaklaşmadan fark edilmesine bağlı.