Bir yaklaşım stratejik güvenceyi depodaki miktarla, diğeri stokun krizde kullanılma ve yeniden doldurulma hızıyla ölçer. Güçlü ilk senaryoda sorun saf kıtlıktır: Eldeki hacim talep şokunu karşılamaz ve daha büyük rezerv doğrudan zaman kazandırır. Güçlü karşı senaryoda miktar yeterli görünürken ürünün yaşlanması, teknik uyumsuzluk, bölgesel dağıtım, serbest bırakma yetkisi veya taşıma kapasitesi kullanım değerini küçültür. Stok tabloda vardır, fakat ihtiyaç noktasına doğru biçimde ve doğru zamanda ulaşmaz. İkinci tur mesele rezerv kullanıldıktan sonra başlar; aynı tedarik zinciri hâlâ baskı altındaysa yeniden dolum fiyatı yükseltebilir, başka kullanıcıları piyasadan dışlayabilir veya güvenceyi tek krizden sonra inceltebilir. Bu nedenle yalnız kaç günlük ihtiyacın depolandığı değil, hangi talep varsayımıyla, hangi bölgeler için ve hangi yenileme planıyla tutulduğu izlenmeli. Tatbikatta çekim süresi, kayıp oranı, dağıtım önceliği ve yeniden dolum aralığı açıklanmadıkça büyük rakam biraz depo şiiri olarak kalabilir.
1 entry