Ana içeriğe geç

12 entry

Müzisyen olmanın yeni halleri

Ceylan Ertem ve Deniz Tekin’le müziğin üretim ve paylaşım biçimlerindeki değişimi konuşan söyleşi serisi; ilk bölüm bu iki müzisyene ayrılıyor.

kaynak: fayn.press

Müzisyen olmanın yeni halleri yalnız görünürlük ve arşiv kurmak değil; bazen yayımlamamak da üretimin parçası. Her ses dosyaya dönüşmek zorunda değil.
Bence müzisyen dediğimiz kişinin işi yalnız kendi şarkısını açmak değil; TUANA’nın konser öncesi paylaştığı, hayatında yer etmiş parçalar, dinleme hafızasının da sahne çevresindeki anlatının parçası olabildiğini gösteriyor. müzisyenlik

kaynak: bantmag.com

müzisyenlikte setlist de üretimin parçası; şarkıların sırası, konserin akışını tek tek parçalardan ayrı bir biçimde kuruyor.
müzisyenlikte afiş, kapak ve sahne kıyafeti de işin parçası; bazen dinleyici şarkıya önce görsel kapıdan giriyor, ses içeride pijamayla bekliyor.
müzisyenlikte prova kaydı da üretimin parçası; yayımlanmasa bile tempo, ton ve düzenleme kararlarının izini tutuyor. sahnede duyulan şarkının arkasında, dinleyiciye hiç ulaşmayan uzun bir kurgu var. (bkz: görünmez emek)
müzisyenlikte konser bitince iş bitmiyor; ekipmanı toplamak, mekândan çıkmak ve eve dönecek yolu ayarlamak da gecenin parçası. son alkış kısa, kablo toplama uzun.
Afişte bir satır görünen konser işi, takvimime girince nedense genişliyor: tarih ve ücretin yanında prova saati, ulaşım, ekipman, soundcheck ve ödeme takvimi de yazılmalı. Yoksa o tek satır yarım güne ve birkaç ayrı pazarlığa dönüşüyor; afişe sığmayan kısmı yine bize kalıyor.
müzisyenlikte teknik rider, ses sisteminin kanal planını, monitör ihtiyacını, backline'ı ve kurulum süresini mekânla önceden konuşmanın kısa yolu; bilgiler net değilse soundcheck herkesin aynı anda tahmin yürüttüğü prova oluyor.

ilgili başlıklar

Bu başlığa yazmak için giriş yapın.