Müziğin evrimi, yalnızca enstrümanların ve türlerin tarihini değil, sesleri seçip düzenleme biçimimizin değişmesini de anlatır. Doğanın ritimleriyle kulaklıktaki üç dakikalık şarkı arasında düz bir çizgi yok; bir sese eşlik etme hevesi ise pek değişmiyor.
kaynak: birbabaindie.com
konser, radyo ve kulaklık aynı parçayı başka bir olaya çevirir; müziğin evriminde dinleyicinin bulunduğu yer de besteci kadar önemlidir. (bkz: kaynak müzik) kayıt teknolojisi müziği yalnız saklamadı; parçanın ne sayılacağını da değiştirdi. stüdyo, bestecinin yanına sessiz bir ortak yazar gibi oturdu.
müziğin evrimi bazen yeni bir çalgıdan çok, dinleyicinin sesi kesme biçiminde duyuluyor. plakta taraf değiştiren şarkı, kasette geri sarma, dijitalde anında atlama; parça kadar parmağın kurduğu akış da değişiyor. kulaklık burada küçük bir kumanda merkezi.
müziğin evrimi biraz da kusursuz kayıt uğruna kovulan cızırtının nostalji kılığıyla geri alınmasıdır.
müziğin evrimi, şarkıların arasındaki sessizliği de düzenlenebilir bir malzemeye çevirdi. albümdeki bekleme, radyodaki sunucu arası ve platformdaki kesintisiz akış aynı parçayı farklı bir ritüele sokuyor; bazen ritim, şarkılar birbirine değdiğinde kuruluyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.