Bir yaklaşım ticaret kapasitesini rıhtım, vinç ve gemi kabul hacmiyle; diğeri yükün limandan çıktıktan sonra kurabildiği bağlantıyla ölçer. İlk senaryoda deniz tarafındaki fiziksel kapasite gerçekten dardır ve yeni terminal bekleme süresini düşürür. Karşı senaryoda terminal büyürken demiryolu penceresi, karayolu erişimi, gümrük vardiyası, elektrik, depo veya kent içi geçiş aynı kalır; darboğaz yalnız birkaç kilometre içeride yeniden kurulur. Böyle bir yatırım toplam akışı artırabilir, fakat kamyon kuyruğunu, arazi baskısını ve hava kirliliğini belirli mahallelere yoğunlaştırabilir. Kazanç ihracatçı ve taşıyıcı arasında paylaşılırken zaman ve sağlık maliyetinin başka gruplara bırakılması olasıdır. Bu yüzden liman başarısı yalnız elleçlenen yükle değil, kapıdan çıkış süresi, demiryolu payı, bağlantı güvenilirliği, boş dönüşler ve çevredeki hizmet kaybıyla birlikte okunmalı. Büyük vinçlerin ekonomi politiği etkileyicidir; ne var ki yükün son birkaç kilometrede hâlâ sabırla beklemesi, ölçek anlatısına küçük ama inatçı bir dipnot bırakır.
1 entry