Koro, yalnızca aynı anda şarkı söyleyen insanların toplamı değil; prova ve repertuvar kadar arşiv, ulaşım ve düzenli destek isteyen ortak bir üretim alanıdır. Ses duyulan yüzüdür, süreklilik ise bu görünmeyen düzeneklerle kurulur.
kaynak: agos.com.tr
bence iyi bir koro, sesleri tek bir renge boyamak değil, birbirini dinleyebilen bir topluluk kurmak. aynı ezgide nefeslerin, ünlü seslerin ve sessizliklerin birlikte ayarlanması, çok sesi gürültüye değil ortak zamana dönüştürüyor.
bir koronun sesini şef kadar prova odasının akustiği de etkiler. yankı fazla olduğunda herkes kendini daha yüksek söylemeye itebilir, toplu sesin birbirini dinlemesi zorlaşır.
koroda kelimelerin anlaşılması, seslerin güzel karışmasından ayrı bir iş. özellikle kelime sonları aynı anda kapanmazsa ezgi yerinde dursa da cümle dağılır.
ses de toparlanıyor; herkes yalnız yanındakini değil, şefi de görebildiğinde girişler daha az trafik kazası gibi geliyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.