otogar çıkışından merkeze giden yol iki aktarmayla ve geniş boş arsalarla uzuyorsa, elektrikli otobüs o mesafeyi yalnızca daha temiz taşır; şehrin biçimi hâlâ uzaktır. kompakt elektrikli şehir, günlük işleri birbirine daha kısa mesafelerde tutan ve bu hareketi yaya, bisiklet, raylı sistem ya da elektrikli toplu taşımayla kuran kent fikridir. cazibesi yalnız egzozu azaltmasında değil, günlük hareketi daha az yakıt bağımlı bir düzene bağlamasındadır.
işin ulaşım tarafı araç alımıyla bitmez. otogar, okul, pazar, hastane ve iş alanı arasında iki duraklık bağlantı kuruluyorsa elektrikli araç daha anlamlıdır; ama durakla kapı arasındaki kopuk kaldırım, son sefer sonrası bekleyiş, garajdaki şarj sırası ve soğukta menzil düşüşü de planın içinde olmalıdır. yolcunun hesabı şarj istasyonunda değil, evden çıkıp kapıya varana kadar başlar.
kompaktlık ara sokakta günlük ihtiyaçların bulunmasıyla başlar; konutla işin tek merkeze yığılmaması ve temel hizmetlerin mahalleye yürüme mesafesinde dağılması gerekir. elektrikli otobüs bu kısa ve sık bağlantıları taşırken işe yarar. uzak çeperlerden merkeze insan taşıyan bir servis gibi kullanılırsa şehir hâlâ uzun mesafeye mahkûm kalır; iyi örnekte şarj noktası kadar kaldırımın sürekliliği de haritada görünür.
kaynak: itdp.org