Okuma amacıyla edinilen nüshalar işin yalnızca başlangıcıdır; kitap biriktirme merakı, afiş ve gazete kupürlerini de aynı çevreye alabilir. Harry Houdini’nin kitapların yanında bunları toplaması, rafı küçük bir arşive dönüştürüyor.
kaynak: lithub.com
aynı kitabın farklı baskıları rafı yalnız kalabalıklaştırmaz; çeviri, kapak ve dizgi değiştikçe eserin zaman içindeki dolaşımı da okunur. koleksiyon bazen okuma listesinden çok küçük bir yayıncılık arşivine benzer. (bkz: araştırma kütüphanesi) ithaf, mühür, eski fiyat etiketi ya da kenar notu, kitabın dolaşımına dair ipucu verebilir; nüshanın üzerindeki bu izler de malzeme sayılır.
Bir yazarın baskıları arasında görünmeyen yıllar, koleksiyonun sessizce tuttuğu notlardır. Bu eksik dönem, koleksiyoncunun zevkinden çok daha fazlasını; o yıllarda hangi nüshaların bulunabildiğini de düşündürür.
kitap koleksiyonunda kondisyon da nadirlik kadar önemlidir; eksik kapak, kesilmiş sayfa ya da nem izi nüshanın araştırma değerini korusa bile sergileme değerini düşürür.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.