Kanıt sentezi, aynı soruya ilişkin araştırmaları önceden belirlenmiş ölçütlerle bulup yöntemlerini, yanlılık risklerini ve sonuçlarını birlikte değerlendirme sürecidir. Amaç çalışma sayısını kalabalıklaştırmak değil, farklı kanıt parçalarının ne kadar tutarlı ve güvenilir bir sonuca izin verdiğini göstermektir. Meta-analiz uygun verileri sayısal olarak birleştirebilir, fakat her sentez meta-analiz olmak zorunda değildir; tasarımlar, katılımcılar veya ölçümler fazla farklıysa tek bir ortalama açıklamaktan çok örtebilir. Çok sayıda zayıf çalışma, otomatik olarak güçlü kanıt üretmez. Arama kapsamı, çalışma seçimi, yayınlanmamış sonuçlar, heterojenlik ve bulgunun hedef topluluğa taşınabilirliği görülmeden sentezin özeti kararın kendisi sayılamaz.
7 entry
kanıt sentezi
Kanıt sentezi, aynı soruya bakan çalışmaların bulgularını yöntem ve belirsizlikleriyle birlikte değerlendirmektir.
Kanıt sentezi, aynı soruya ilişkin çalışmaların yöntem ve sonuçlarını birlikte değerlendirerek tek bir çalışmanın taşıyamayacağı bir karşılaştırma kurar; çalışmaların uyumsuzluğu da sonucun parçasıdır.
Farklı çalışmaların bulgularını yöntemleri, tutarlılıkları ve belirsizlikleriyle birlikte değerlendirerek ortak sonucun ne kadar güvenilir olduğunu anlamaya çalışma sürecidir.
Birden fazla araştırmanın sonuçlarını, aralarındaki farkları ve belirsizliği birlikte değerlendirerek daha genel bir sonuca ulaşma yaklaşımıdır. İyi bir sentez yalnızca bulguları toplamaz; çalışmaların nasıl yapıldığını, kimlerde yürütüldüğünü, etkilerin mutlak büyüklüğünü ve sonuçların ne kadar tutarlı olduğunu da hesaba katar. Bu yüzden tek bir çarpıcı çalışma gündelik öneriye dönüşmeden önce kanıt sentezinin yönüne ve sınırlarına bakmak gerekir.
Kanıt sentezi, aynı soruyu inceleyen birden çok çalışmayı yöntemleri, bulguları ve belirsizlikleriyle birlikte değerlendirerek tekil sonuçların ötesinde daha dengeli bir çerçeve kurma sürecidir.
Kanıt sentezi, aynı araştırma sorusunu inceleyen çalışmaların yöntemlerini, sonuçlarını ve belirsizliklerini birlikte değerlendirerek daha ölçülü bir çıkarım kurma yaklaşımıdır. Çalışmaları yalnızca saymak değil, aralarındaki uyumu, ayrışmayı ve hangi koşullarda geçerli olduklarını tartmak esastır.