İtiraz yolunun açık olması başka, itiraz sonucunun kurumun bütün kayıtlarında etkili olması başkadır. Birinci yaklaşım usul güvencesini karar verecek merciye erişimde arar; ikinci yaklaşım, değişen sonucun hizmeti üreten her birime zamanında ulaşmasını da güvencenin parçası sayar.
Belge zinciri başvuru, kabul kaydı, inceleme, karar ve bildirimle sona eriyormuş gibi kurulabilir. Oysa uygulamada eski sonuca dayanan ödeme, erişim, randevu veya kısıtlama kayıtları ayrı sistemlerde yaşamayı sürdürebilir. İtiraz kabul edilmişken kişinin aynı sonucu farklı gişelerde yeniden kanıtlaması gerekiyorsa merkezde düzeltilen kayıt çevrede hâlâ hatalı işlem üretir. Kurum böylece kendi kararına karşı küçük bir temyiz turu daha icat etmiş olur. Makul karşı ağırlık, her sistemin aynı anda güncellenemeyeceği ve teknik geçişin süre isteyeceğidir. Bu nedenle mutlak eşzamanlılık yerine aktarım sorumlusu, beklenen güncelleme aralığı, başarısız aktarım uyarısı ve eski kaydın kullanımını durduracak geçici tedbir aranabilir. İtirazın etkili sayılacağı an yalnız karar tarihi midir, yoksa sonucun fiilen uygulanabildiği an mı; sınır burada bütünüyle kapanmıyor.
1 entry