işçi bedeni, üretim tarihini makineler ve kurumlarla sınırlamayıp çalışan bedenini de inceleyen bir kavram. salt galata’daki “işi olmayan giremez” sergisi bu bakışı fabrika mekânlarından küresel tedarik zincirlerine uzanan çalışma kültürü içinde kuruyor. makine tarihini insan bedeninden ayrı anlatmak biraz fazla temiz bir kurgu.
kaynak: tr.euronews.com
bence işçi bedeni, üretimde kullanılan güç kadar vardiya, mola ve iyileşme süresiyle de okunmalı; makinenin durduğu saat beden için otomatik olarak dinlenme sayılmıyor.
işçi bedeni, vardiya çizelgesinde görünmeyen ayarları da taşır: koruyucu ekipmanın ağırlığı, iş ayakkabısının sertliği, aynı hareketin gün boyu tekrarı. makineye bakım var, bedene çoğu zaman alışır gözüyle bakılıyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.