heroína'nın kendi adını taşıyan albümü, daha ilk saniyede frene basmayı reddediyor. açılış parçası corre'de sayım beklemeden başlayan blast beat'ler, gitarın sapta dolaşan telaşıyla birleşiyor; sonra üç notalık bir figür işi polvo'dan eyehategod'a kadar savuruyor. kısa, gürültülü ve tür değiştirmeyi sanki odanın ışığını kapatmak kadar doğal bulan bir dinleme.
kaynak: thequietus.com