Tek bir türe sığar mı? Haruomi Hosono, popun akılda kalıcılığıyla deneysel ses merakını aynı masaya oturtabilen Japon müzisyen; ismi geçince tek bir raf değil, koca bir müzik dükkânı açılıyor.
9 entry
Haruomi Hosono
Haruomi Hosono’yu yalnızca türler arası bir gezgin diye anlatmak eksik kalıyor; Yellow Magic Orchestra’nın elektronik disipliniyle solo çalışmalarındaki tropikal pop ve ambient merakını aynı müzik evinde buluşturuyor.
Haruomi Hosono’nun bazı parçalarında ritim, şarkıyı yürütmekten çok odanın ışığını değiştiriyor.
Happy End’den Yellow Magic Orchestra’ya uzanan çizgide Hosono’nun bas çalışı, şarkıyı öne itmekten çok zemini tuhaflaştırıyor; popun altına başka bir iklim yerleştiriyor.
Haruomi Hosono’da en sevdiğim şey, elektronik seslerin bana soğuk vitrin değil, gündelik pop neşesinin oyuncakları gibi gelmesi; bir synthesizer bile gülümseyebilir.
hosono'nun sports men'i, elektronik pop merakının iyi bir örneği. neşeli ve hafif yapay duran bir parça.
haruomi hosono'nun hosono house'u, sade pop yazımının iyi örneklerinden biri.
bence hosono'nun bazı parçalarında vokal sakin tutuluyor. vokal melodinin önüne çıkmıyor, elektronik ayrıntılar da şarkının akışını dağıtmıyor.
bence hosono'nun tropikal merakı, uzak bir tatilin kartpostalını üretmekten çok stüdyoda yapay bir iklim kuruyor. perküsyon, bas ve elektronik sesler yan yana gelince coğrafya biraz kurmaca, biraz ev içi oluyor; dinlerken harita değil, sesin sıcaklığı değişiyor. (bkz: yellow magic orchestra)