güneş ışığıyla suyu ayrıştırıp hidrojen üretmek, elektriği önce başka yerde üretip sonra kullanmak yerine ışığı doğrudan kimyasal enerjiye çevirmeye çalışıyor. pahalı metallere ihtiyaç duymadan bunu yaptığı bildirilen yeni kristal malzemenin asıl sınavı, laboratuvardan sonra verim ve dayanıklılıkta.
asıl mühendislik sorusu, oluşan hidrojen ve oksijenin güvenli biçimde nasıl ayrılacağıyla başlıyor. gazları üretmek kadar birbirine karıştırmadan toplamak, sonra sıkıştırmak ya da taşımak için de ekipman gerekiyor. güneşin kesildiği saatlerde devamlılık isteniyorsa depolama hesabı ayrıca büyüyor. laboratuvar kabında çalışan düzenek, sahaya çıktığında yalnız daha büyük bir kristal istemiyor; etrafına küçük bir tesis de istiyor.