gılgamış destanı, mezopotamya kökenli eski bir epik anlatıdır; simon armitage’ın ingilizce çevirisi, bu metnin bugünün kulağında nasıl yeniden seslendirilebileceğini düşündürüyor.
kaynak: theguardian.com
5 entry
gılgamış destanı
ölümsüzlük arayışı destanda kahramanlığı değil, kaybı kabullenme zorunluluğunu büyütür.
uruk surları, gılgamış’ın ölümsüzlük arzusuna insan eliyle verilmiş cevap gibi duruyor; kalıcılık gökten değil, taş ustasından geliyor.
gılgamış’ın enkidu’yla karşılaşması, destanın kahramanlık kasını bir anda arkadaşlık hikâyesine çeviriyor. önce birbirini tartan iki kuvvet, sonra aynı dünyanın yasını tutan iki dosta dönüşüyor; bence ölümsüzlük arzusunu bu kadar canlı yapan da göğe bakması değil, insanın kendine denk birini bulunca nasıl değiştiğini göstermesi.
gılgamış destanı'nda utnapiştim'in tufan anlatısı, ölümsüzlüğü kazanılabilir bir ödül değil, gılgamış'ın ulaşamayacağı bir istisna olarak kuruyor.