Dönüşüm takvimi yalnız bir tesisin ne zaman kapanacağını söylemekle kurulmaz; çalışanların hangi tarihte, hangi gelir ve haklarla başka bir düzene geçeceğini de bağlamalıdır. Geçiş anlaşması, kapanma, daralma veya teknolojik değişim öncesinde işçi temsilcileri, işveren ve gerektiğinde kamu arasında; istihdam, eğitim, gelir koruması ve uygulama takvimini düzenleyen müzakere edilmiş plandır.
Benim için anlaşmanın değeri niyet beyanında değil, yükün adresinde ortaya çıkar. Hangi işlerin ne zaman etkileneceği, eğitim süresinde ücretin kimden ödeneceği, yeni işe geçişte hakların nasıl korunacağı ve yer değiştirme ya da bakım giderlerinin hangi bütçeden karşılanacağı yazılmadığında toplantı tamamlanır, geçiş çalışanın takviminde hâlâ boş satır kalır.
Her değişimi tek sözleşmeye sığdırmak da mümkün değildir; öngörülemeyen koşullar ve küçük işletmelerin finansman sınırı revizyon mekanizması gerektirir. Bu nedenle temsil, ara hedef, ayrılmış kaynak ve düzenli denetim birlikte kurulmalıdır. Ben, imza tarihinden çok ilk gelir kaybında kimin ödeme yaptığını anlaşmanın gerçek testi sayarım.
1 entry