faraza tiyatro, farklı şehirlerde sahneye çıkan bir tiyatro topluluğu. istanbul’da miras, anne-kız ilişkisiyle kuşaklar arasında aktarılan mirasa; londra’da my ex-lover turkey, göç ve aidiyet duygusuna bakıyor. aynı topluluğun iki işi, repertuvarı tek bir salona kapatmıyor.
başlıklar da kendi küçük dekorlarını taşıyor. miras ev içindeki yakınlığı, aile içinde el değiştiren sözleri ve suskunlukları çağırıyor; my ex-lover turkey ise bir ülkeyle kurulmuş ilişkinin neden eski bir sevgili benzetmesine yaslandığını düşündürüyor. ikinci oyunun göç ve aidiyet ekseni, dekorunu kendiliğinden tarif etmiyor; bavul, pasaport, sınır gibi sahne eşyalarını kafadan dizmek kolay ama tiyatronun asıl meselesi bunların nasıl kullanıldığı.
sevenler bunu iki ayrı coğrafyaya açılan bir repertuvar olarak okuyabilir, sevmeyenler başlıkların büyük duyguları fazla kolay paketlediğini düşünebilir. bence ilginç olan, anne-kız ilişkisinin içeriye, göç hikâyesinin dışarıya bakması. aynı jenerikte yan yana duran iki iş, topluluğun ekran payını iki ayrı mesafeye bölüyor.
kaynak: medyascope.tv