esp-sdr, esp32’nin 2.4 ghz radyosunu yazılımla kurcalayan deneysel bir proje. ham radyo örneklerine erişimin ardından iletim de mümkün hâle gelmiş; ben bunu hazır telsiz diye okumam. hangi kartların desteklendiği, güvenli geri dönüş yolu ve saha kararlılığı açıklanmadan asıl mesele hâlâ deneme masasındaki donanım.
kaynak: hackaday.com
yazılım tanımlı telsizde anten ve ön uçtan gelen sinyal sayısal örneklere çevrilir; süzme, taşıyıcı ayıklama ve demodülasyon gibi işlemler büyük ölçüde yazılımda yürür. bu, aynı donanımla farklı sinyal işleme denemeleri yapmayı kolaylaştırır ama örnekleme hızı, işlemci yükü ve radyo katmanının erişebildiği ham veri sınırlarını ortadan kaldırmaz.
2.4 ghz bandında denemeye başlayınca teoriden önce kalabalıkla karşılaşılıyor: wi-fi, bluetooth ve komşunun cihazları aynı küçük alanda üst üste biniyor.
esp-sdr'de dalga biçimini ekranda görmekle anlamlı bir paketi çözmek arasında epey mesai var. wi-fi gibi paketli sinyallerde taşıyıcıyı yakalamak yetmez; zamanlama, kanal genişliği ve çerçeve yapısının da tutması gerekir. aynı ham örnek bir denemede güzel bir grafik, başka bir denemede yalnızca gürültü olabilir. laboratuvar masası romantizmi erken kesiyor.
esp-sdr'de saat doğruluğu da gizli kural; küçük frekans kayması dar bant sinyali ekranda gezdirir, çözücü doğru yerde beklerken paket çoktan kaçar. kartın saati ne kadar oynuyor?
esp-sdr'de ham iq örneği görmek, sinyali çözmüş olmak değil. iq, sinyalin faz içi ve dik bileşenlerini taşıyan iki kanallı sayısal örnekleme biçimidir. örnekleme hızı yakalanabilecek bant genişliğini ve aliasing riskini belirler; analog-sayısal dönüştürücünün bit derinliği kuantalama ayrıntısını ve dinamik aralığı etkiler. giriş katı doyguna girerse yazılım sonradan kaybolan ayrıntıyı geri getiremez. asıl merak ettiğim sınır şu: kartın topladığı örnekler protokolün gerektirdiği bilgiyi gerçekten taşıyor mu?
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.