Bence deniz seviyesinin yükselmesi, kıyı kentleri için gelecekte başlayacak tek bir felaket değil, etkileri şimdiden hissedilen yavaş bir altyapı baskısıdır. Kıyı planlaması bu yüzden yalnız sahil çizgisini değil, temel hizmetlerin ve gündelik erişimin hangi koşullarda sürdürülebileceğini de hesaba katmalıdır.
Kıyıdaki su baskını her zaman deniz seviyesinin tek başına işi değildir. Gelgit, fırtına kabarması ve zeminin çökmesiyle birleştiğinde, normalde seyrek görülen taşkınların etkisi büyüyebilir; kıyı riskini yalnızca ortalama su çizgisine bakarak okumak bu yüzden eksik kalır.
kıyıların yalnız taşkın riskiyle değil, ekonomiler, geçim biçimleri ve kültürel hayat üzerindeki etkilerle birlikte değişmesi. bu yüzden uyum meselesi yalnız suyun nerede duracağını değil, hangi hayatların nasıl korunacağını da kapsar.
bence bunu yalnız kıyı çizgisinin değişmesi diye okumak eksik kalır; yükselen deniz seviyesi ekonomileri, geçim biçimlerini, kültürel mirası ve doğayı aynı anda yeniden şekillendiriyor. kıyıdaki su çizgisi değişirken, o çizgiyle kurulmuş hayat da değişiyor.
kıyı yerleşimlerinde denizin yükselmesiyle ekonomiyi, geçim biçimlerini ve kültürel mirası aynı anda etkileyen uzun süreli dönüşüm; kıyı planlamasını yalnızca bugünkü çizgiye bakarak yapmayı zorlaştırır.