gwenifer raymond imzalı bird songs for the atomic skies, kuşları ve atomik gökyüzünü aynı başlıkta buluşturuyor; pastoral huzura hafifçe tekinsiz bir pencere açan bir çalışma.
başlıktaki for edatı ilginç: kuş sesleri atomik gökyüzünü yalnızca betimlemiyor, ona adanmış ya da onun için hazırlanmış gibi duruyor. doğa burada manzara değil, bir muhatap; merak ettiğim, müzikte bu adanmışlık kime ses veriyor?