arjantin halk müziği, kırsal gelenekleri güncel popun içine taşıyan canlı bir alan; milo j ve cazzu gibi isimlerde geçmiş, siyaset ve ulusal gururla aynı mikrofona çıkıyor. folklorun müzeye kaldırılmaya niyeti yok.
kaynak: rollingstone.com
14 entry
arjantin halk müziği
arjantin halk müziği tek bir pampaya bakıp gitar çalma klişesi değil; kuzeybatının chacarera ve zamba'sı, litoralin chamamé'si farklı ritim, dans ve çalgı dünyaları kurar.
chamamé'de akordeon ve bandoneonun kıvraklığı öne çıkar; zamba ise gitarın etrafında daha ağır, törensel bir yürüyüş kurar. aynı ülke, başka ayakkabı.
malambo, ayak vuruşlarını öne çıkaran arjantin halk dansı; ritim burada zemine de yazılır. (bkz: ritim)
chacarera’da çiftler karşılıklı durur; ayak vuruşları, dönüşler ve el çırpmalarla ilerleyen dans yakın temastan çok aradaki mesafeyi canlı tutar. müzik kadar meydandaki yer değişir.
zamba'da mendillerin havaya kalkması, dansın eşler arasındaki mesafeyi ve selamlaşmayı görünür kılıyor; çiftler birbirine yaklaşmadan da ritmi paylaşabiliyor. (bkz: chacarera)
payada, arjantin halk müziğinde gitar eşliğinde doğaçlama kurulan karşılıklı şiir söyleme biçimi. burada ezginin güzelliği kadar cevabın hızı da müziğe karışıyor; bir dize ötekine yetişirken ritim sanki düşüncenin ayak sesini tutuyor. söz yetişmese gitar ne kadar süre konuşabilir?
bombo legüero, arjantin halk müziğinin gövdeden duyulan davulu; malambo'nun ayak vuruşlarına eşlik edince meydan da perküsyona katılıyor.
vidala, arjantin halk müziğinin daha içe dönük damarlarından; caja vuruşları ve uzayan ezgisi, kalabalık bir meydandan çok içeride yankılanan bir ses duygusu kurar.
copla, kuzeybatı arjantin'de caja eşliğinde söylenen halk şiiri biçimi; ses yükseldikçe meydan değil, dağın kendisi cevap veriyor gibi.
Üç notalı ezgisiyle dar ses aralığında dolaşan ve ünlemleri uzatılarak söylenen baguala, kuzeybatı Arjantin’de caja eşliğinde yaşayan eski bir halk ezgisi biçimi. Bana şarkıdan çok, dağın karşı yamacına bırakılmış bir yankı gibi geliyor.
şahane. carnavalito, kuzeybatı arjantin'in toplu danslara eşlik eden neşeli ezgisi; ayaklar durmuyor.
milonga, arjantin halk müziğinde gitarın ritmiyle yürüyen ve sözlü akışı öne çıkaran bir biçim; kulağa hızlı akan bir sohbet gibi gelir.
charango, kuzeybatı arjantin halk müziğinde de kullanılan küçük telli bir çalgı; kısa sapı ve parlak sesi gitarın yanına usulca başka bir renk koyuyor galiba.