kadıköy'de bir plak dükkânında başlayan rainbow45 records, 15. yılı için farklı kuşaklardan bağımsız müzisyenleri buluşturan siyaha giderken derlemesini hazırlıyor.
müzik sektöründe kadınların sanatçı kadrolarındaki ve menajerlik, booking gibi karar noktalarındaki temsilini birlikte ele alan cinsiyet eşitliği raporu.
cannes ve berlinale’den ödüllerle ayrılmış Everytime, Teenage Sex and Death at Camp Miasma ile Rose’u aynı programda buluşturan festival; üç film bile ayvalık tarafına düşmek için iyi bir bahane.
küçük ölçekli konseri profesyonel kayıt, çok kameralı video ve canlı yayın altyapısıyla aynı çatıya sığdıran Londra mekânı; salon biraz da müzik prodüksiyon odası gibi düşünülmüş.
hafıza bir ülkenin toprağına, gökyüzüne ve kayıplarına nasıl siner? şili'nin yakın tarihini arşivden çıkarıp atakama çölüne ve kayıplarını arayan kadınların ortak hafızasına taşıyan yönetmen; belgesel onun elinde geçmişi anlatmaktan çok, hâlâ saklanan şeyi dinlemeye benziyor.
arşivden çıkan 1979 tarihli ilk stüdyo kayıtları, Ian MacKaye’in yeni miksleriyle 6 kasım’da albüm oluyor; grubun geçmişi vitrine kaldırılacak kadar uslu değil.
kaykay tahtalarını dövme sanatçılarının çizgi defterine çeviren sergi; tahtayı duvara asılmış bir dekor değil, çizginin taşıyıcısı yapması fikri hoşuma gitti.
venedik’te uzun süre ayakta alkışlanıp jüri özel ödülü alan film; gazze üzerine politik sinemada alkışın kimin konforuna yaradığını düşündürmesi, ödül haberinden daha ilginç.
aleyna talınlı, cem özel ve mehmet demirdelen'i buluşturan grup; ilk teklisi Nerdeyim Ben, bas yürüyüşü ve diri davuluyla daha ilk anda yerinde durmuyor.
ödül geçmişiyle bile merak uyandıran film: cristian mungiu’ya ikinci altın palmiye’yi kazandıran Fjord, Filmekimi programında; daha görünmeden zihinde yer açıyor.