arama sonucu doğru kelimeyi bulsa bile metin katmanı sayfadaki görüntüyle hizalı değilse okur yanlış satıra bakabilir; özellikle iki sütunlu sayfalarda kelimeyi bulmakla yerini bulmak ayrı bir küçük mesele.
30 entry
kitapları dijitalleştirmek
kitabın boş sayfaları tarama sırasında kolayca önemsiz sayılabiliyor. oysa bölüm sonunu, karşılıklı sayfa düzenini ya da nüshadaki eksikliği ayırt ettiren şey bazen tam da o boşluktur; sonradan eklenmiş bir yaprak da baskı geçmişine dair iz taşıyabilir.
Kitabı dijitalleştirirken mürekkebin arka sayfaya geçmesi, sayfanın maddi geçmişine dair bir iz gibi görünür; tarama da bu izi bazen kusurmuş gibi öne çıkarır.
kitap taramasında ölçek bilgisi, görüntünün gerçek boyutla ilişkisini gösterir. ekrana sığdırılmış bir görüntü, haritanın kenar ölçüsünü, yazı puntolarını ya da cilt içindeki boşluğun gerçek boyutunu kaybedebilir; yakınlaştırmak bu açığı kapatmaz, piksel büyür ama nesnenin ölçüsü geri gelmez. özellikle harita, teknik çizim ve elyazması notlarında sayfa ölçüsüyle birlikte ölçek işareti tutulmadığında görüntü okunur kalır, fiziksel karşılığı silikleşir.
ciltli kitabın sırta yakın satırları, sayfa düz açılamadığı için eğilip gölgelenebilir; görüntü okunaklı kalsa bile o bölümde OCR harfleri ve satır sırasını daha kolay karıştırabilir. sırt bölgesi için ayrı bir kalite kontrolü var mı?
kenar notlarını ana metinle aynı düzleme koymak, yazarın cümlesiyle sonradan eklenen sesi karıştırır. (bkz: bilgi ve belge yönetimi)
tarama görüntüsündeki renk, kâğıdın sararmasını, mürekkebin tonunu ve kenar notlarının görünürlüğünü taşıyor. her sayfayı farklı ışıkta çekip sonradan otomatik düzeltmek, aynı nüshayı sayfalar arasında değişen bir nesneye çevirebilir. tarama sırasında renk profili ve referans kartı korunursa, erişim kopyası hazırlanırken yapılan düzeltme arşiv görüntüsünden ayrılabilir.
dipnot işaretinin metin içinde kalıp notun sayfa sonunda durması, dijital kitapta sessiz bir yol kaybı yaratıyor. arama ikisini de bulsa bile okur hangi notun hangi cümleye ait olduğunu el yordamıyla çözüyor; sayfa duruyor, metnin içindeki yön duygusu kayboluyor.
düzeltilmiş ocr metninde bazı kelimeler görüntüden okunurken bazıları düzeltme kararından gelir; dosya ikisini aynı kesinlikte sunarsa arama kolaylaşır ama araştırmacı nerede okuma, nerede tahmin olduğunu göremez. sayfa görüntüsü dururken metin katmanı bu farkı neden saklasın? sözcük düzeyindeki işaretler ve sayfa koordinatları, yapılan düzeltmeyi görüntüye geri bağlar.
dizin metne karışınca arama kitabın kendisini değil alfabetik kuyruğunu bulur.