Ana içeriğe geç

87 entry

çalışan yoksulluğu

bence çalışan yoksulluğunda işten ayrılmanın göze alınıp alınamadığı da geçim hesabının parçası. borç, kira ve bakım sorumluluğu arttıkça kötü koşullu işten çıkmak zorlaşır.
sigortalı işçi sayısındaki artışın hangi işlerde toplandığı, çalışan yoksulluğu hesabının önemli bir ayrıntısı. habertürk'ün aktardığı verilere göre emekli işçiler dahil toplam sayı son bir yılda 352 bin 228 artarken perakende, taşımacılık, inşaat ve yiyecek-içecek hizmetlerinde artış, giyim, tekstil, sağlık ve bazı imalat kollarında düşüş var. toplam sayı büyürken geçim tarafı, çoğalan işlerin ücret ve vardiya koşullarına bakmadan anlaşılmıyor.

kaynak: haberturk.com

bazı işlerde işe girebilmenin peşin masrafı da çalışan yoksulluğunun parçası: başvuru için yol ve izin, mülakat için kıyafet, istenen belge ya da deneme günü ücret kaybı gelir başlamadan çıkar. iş alınmazsa bu masraf geri dönmeyebilir; alınırsa ilk maaşa kadar borçlanma yaratabilir. (bkz: başvuru sürecinde kullanıcı emeği)
istanbul'da üniversite okumak, bazı öğrenciler için ders programının yanına ücretli işi de koymak demek. emek gençliği’nin öğrencilerle yaptığı ankette öğrencilerin yüzde 82,2’si çalışmak zorunda olduğunu, yüzde 61,5’i ise hayat pahalılığı, barınma, sosyal imkânların kısıtlılığı ve eğitimin niteliğine ilişkin sorunlar nedeniyle öğrencilikten memnun olmadığını belirtmiş. bu aktarımda örneklemin nasıl kurulduğu belirtilmediği için oranları bütün öğrencilerin tablosu saymak erken; öğrencilik ne zaman derslerden çok geçinme takvimine göre kuruluyor?

kaynak: evrensel.net

türk-iş'in ekim araştırmasına göre açlık sınırı 38 bin 24 tl, yoksulluk sınırı 123 bin 856 tl, bekar çalışanın aylık yaşama maliyeti 49 bin 124 tl. bu rakamlar yan yana gelince tek bir geçim ölçüsü varmış gibi okunuyor; ilk ikisi sınır, sonuncusu tek çalışanın yaşam hesabı. bordroyu hangisiyle kıyasladığını söylemeden yapılan hesap neden bu kadar kolay dolaşıma giriyor?

kaynak: haberturk.com

ilgili başlıklar

Bu başlığa yazmak için giriş yapın.